Wybuch jądrowy
W przypadku wybuchu jądrowego w mieście wskazane jest — jeśli to możliwe — poruszanie się środkiem ulicy ze względu na niebezpieczeństwo obsuwania się gruzów. W rejonie porażenia należy iść szybko, lecz nie biec, nie powodować wznoszenia kurzu. Przy przechodzeniu przez skażony teren większej grupy ludzi wskazane jest poruszanie się w pewnych odległościach od siebie, aby kurz podniesiony przez idących na przodzie nie opadał na idących za nimi. Jeśli koniecznie trzeba przejść przez teren skażony, na którym znajdują się substancje promieniotwórcze, środki trujące lub biologiczne, względnie na który spadł deszcz - to wskazane jest wtedy obchodzenie kałuż, ostrożne poruszanie się, aby nie ulec dodatkowemu skażeniu. Jeśli droga wyjścia z terenu skażonego przechodzi przez parki, aleje, ogrody i inne tereny zielone, należy unikać zetknięcia się z gałęziami i liśćmi, gdyż na nich osadzają się i zatrzymują substancje promieniotwórcze, środki trujące lub biologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować zimą, gdyż substancje promieniotwórcze, środki trujące i biologiczne mogą być razem ze śniegiem przeniesione do mieszkań i innych pomieszczeń. Ponadto wraz ze śniegiem osadzają się one na obuwiu i odzieży, a po roztopieniu się śniegu mogą łatwo przedostać się na skórę i wywołać skażenie.
Pomoc innym
Każdy wychodzący z rejonu porażenia obowiązany jest okazywać każdorazowo pomoc starcom, inwalidom, dzieciom i poszkodowanym. Po napadzie z powietrza wszyscy mieszkańcy zdolni do pracy powinni razem z organami obrony cywilnej brać udział w akcji ratowniczej, a przede wszystkim w udzielaniu pomocy poszkodowanym, wynoszeniu rannych, gaszeniu pożarów, odgruzowywaniu schronów oraz przeprowadzaniu dezaktywacji terenu i jego odkażaniu. Niezależnie od takiej akcji lokalnej oddziały samoobrony mogą, gdy zachodzi taka potrzeba, być kierowane do akcji ratowniczej w najbliższych miejscowościach. Odpowiednio zorganizowane i wyszkolone oddziały samoobrony powinny brać udział w akcjach ratowniczych również w czasie pokoju (pożary, powodzie, katastrofy, awarie). Oddziały te, dysponujące odpowiednio przeszkolonymi służbami, mogą natychmiastpo ich zaalarmowaniu przystąpić do działania. Dzięki organom kierowania i dowodzenia w systemie obrony cywilnej — walka z klęskami żywiołowymi i likwidacja skutków katastrofy lub awarii może przebiegać w sposób planowy i zorganizowany.
ŚRODKI I SPOSOBY ROZPOZNANIA SKAŻEŃ W REJONACH PORAŻENIA
Czynności mające na celu szybkie wykrycie skażeń lub zakażeń oraz określenie ich charakteru i intensywności noszą nazwę rozpoznania. Rozróżniamy: - rozpoznanie ogólne (naziemne, nawodne). Organizowane jest przez szefa OC miasta, dowództwa zgrupowania jednostek ratowniczych (ZJR), szefów OC zakładów pracy; - rozpoznanie specjalistyczne. Organizowane jest na podstawie danych z rozpoznania ogólnego i ma na celu bardziej szczegółowe określenie charakteru strat i zniszczeń, określenie liczby i rodzaju niezbędnych sił ratowniczych OC oraz metod i sposobów prowadzenia prac ratowniczych. Organizatorami tego rozpoznania są dowódcy jednostek ratowniczych oraz szefowie służb formacji samoobrony. W ramach tego rozpoznania otrzymuje się również dane o miejscu, rozmiarach i stopniu skażeń i zakażeń. Dane te stanowią element niezbędny do podjęcia decyzji o prowadzeniu akcji ratowniczej oraz określenia najbardziej właściwych metod i sposobów dokonywania zabiegów specjalnych i sanitarnych.