Z chwilą powstania pierwszego państwa robotników i chłopów Związku Radzieckiego, międzynarodowa reakcja rozpoczęła przeciw niemu zbrojną interwencję. W okresie międzywojennym trwała nadal walka przeciwko ZSRR na różnych płaszczyznach: ekonomicznej, dyplomatycznej, politycznej, propagandowej. Nie gardzono metodą szantażu, presji psychologicznej ł skrytobójczymi mordami. Wszystko to miało na celu likwidację pierwszego państwa socjalistycznego. Temu celowi służyła agresja hitlerowska w 1941 r. na ZSRR. Po drugiej wojnie światowej, kiedy powstał cały system państw socjalistycznych, imperializm zmontował szereg bloków militarnych (NATO, SEATO, CENTO), których zadaniem było rozprawienie się przy użyciu siły z młodymi państwami demokracji ludowej. Plany te okazały się nierealne i poniosły fiasko. Dynamiczny wzrost potęgi ekonomicznej, politycznej i wojskowej całego obozu socjalistycznego, a przede wszystkim siły rakietowo-jądrowej ZSRR, pokrzyżował zamiary imperializmu. Rozprawa zbrojna stała się niemożliwa i grozi nieobliczalnymi konsekwencjami. Nie oznacza to, że wrogowie socjalizmu zrezygnowali z dalszej walki, z chęci osłabienia naszej wspólnoty, z prowadzenia wrogiej działalności.

Pokojowe współistnienie

Dotychczasowe rezultaty w zakresie odprężenia międzynarodowego, realizacja pokojowego współistnienia oraz nawiązanie bliższych kontaktów między Wschodem a Zachodem, nie wpłynęły na ograniczenie walki ideologicznej. W tej sytuacji rozszerzyły się znacznie płaszczyzny konfrontacji politycznej, poprzez coraz szerszą wymianę kulturalną, kontakty osobowe, rozwój turystyki, sportu itp. Nie ulega wątpliwości, że ideologia socjalistyczna oparta o naukowe podstawy marksizmu-leninizmu posiada zdecydowaną przewagę nad teoriami burżuazyjnymi. Z tego względu koła wielkokapitalistyczne, obawiają się kolejnej porażki, nasilają propagandę antysocjalistyczną, sięgają do niedozwolonych form walki, ingerują w wewnętrzne sprawy naszego kraju -słowem stosują wojnę psychologiczną w warunkach pokoju. Taki sposób postępowania stoi w jaskrawej sprzeczności z dokumentami Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, które zostały podpisane przez 35 państw 2 sierpnia 1975 r. w Helsinkach. Jest rzeczą zrozumiała, że imperializm szuka rekompensaty za narzuconą mu politykę pokojowego współistnienia i ograniczenie działania przy użyciu siły, w sferze walki ideologicznej i starym rozszerzaniu wojny psychologicznej.

Założenia wojny psychologicznej

Czym właściwie jest wojna psychologiczna, jakie są jej założenia i na czym polega jej istota? Pojęcie wojna psychologiczna oznacza zorganizowane, długofalowe i agresywne oddziaływanie środkami politycznymi, propagandowymi, dyplomatycznymi, kulturalnymi i emocjonalnymi na świadomość, psychikę oraz morale ludności cywilnej i sil zbrojnych. Celem działania wojny psychologicznej jest osłabianie odporności moralno-politycznej społeczeństwa, wprowadzanie chaosu i dezinformacji oraz podrywanie zaufania do polityki Partii i władzy państwowej. Jak więc z tego wynika, chodzi głównie o dywersję ideologiczną i polityczną skierowaną swym ostrzem przeciwko ideologii socjalizmu, przeciwko państwu socjalistycznemu i jego organom. Jeśli chodzi o oddziaływanie na siły zbrojne, to dywersja zmierza przede wszystkim do osłabienia gotowości bojowej, podważania jedności państw i armii Układu Warszawskiego, naruszania dyscypliny i porządku wojskowego. A wiec chodzi o obniżanie naszej mocy obronnej niezbędnej do zabezpieczenia pokojowej pracy narodu. Krótko mówiąc — wojna psychologiczna, to ideologiczna i propagandowa interwencja imperializmu, prowadzona na szerokim froncie przeciw państwom wspólnoty socjalistycznej, w tym także przeciw Polsce Ludowej.

Tagi: wojna, walka, siła

Mapa serwisu