Schrony
Schrony — to budowle zabezpieczające ludzi przed działaniem wszystkich środków rażenia, odporne na awaryjne obciążenie oraz przez zastosowanie urządzeń filtrowentylacyjnych i odpowiedniego wyposażenia pozwalające ludziom na przebywanie w nich przynajmniej przez trzy doby. Schrony pod względem usytuowania dzielą się na: schrony pod budynkami i schrony wolno stojące. Schrony pod budynkami rozmieszcza się w piwnicach, które są odpowiednio zagłębione w ziemi. Stropy tych schronów powinny mieć taką wytrzymałość, aby były odporne na założone obciążenie spowodowane przez działanie fali uderzeniowej wybuchu jądrowego i pośrednich skutków wybuchów burzących bomb lotniczych, a w razie zniszczenia budynków — na obciążenie gruzu walących się ścian i stropów. Przy budowie schronów pod budynkami specjalną uwagę zwraca się na zapewnienie wyjścia z nich w wypadkach zniszczenia wyżej położonych kondygnacji budynku i zawalenia się głównych wejść do schronów (klatek schodowych). W tym celu w schronach, oprócz wejść głównych, wykonuje się wyjścia zapasowe.
Charakterystyka schronów
Schrony zarówno pod budynkami, jak i wolno stojące dzieli się z reguły ścianami na mniejsze pomieszczenia — komory dla 30—50 osób. Podział ten zmniejsza niebezpieczeństwo jednoczesnego porażenia wszystkich ukrywających się w schronie ludzi. Przy budowie schronów szczególną uwagę zwraca się na ich hermetyzację, to jest na zapewnienie takiej szczelności, przy której nie będzie możliwe przedostawanie się do wnętrz żadnych substancji trujących. Urządzenie filtrowentylacyjne zapewnia dopływ czystego powietrza a usuwa zużyte. Dlatego przy wejściu do schronu powinien być przedsionek, w którym zakłada się dwoje drzwi gazoszczelnych specjalnego typu, tzw. drzwi schronowe, których zadaniem jest także chronić przed falą uderzeniową i odłamkami bomb i pocisków. Celem stworzenia odpowiednich warunków bytowych i sanitarno--higienicznych do schronu doprowadza się centralne ogrzewanie, wodę, kanalizację, oświetlenie, wyposaża się go w odpowiedni sprzęt. Woda z wodociągu przeznaczona jest głównie do ustępów i umywalek, zaś woda do picia powinna być przegotowana i trzymana w specjalnych zapasowych zbiornikach. Na wypadek przerwy w dostawie prądu powinny być w schronach latarki elektryczne. Do siedzenia i leżenia ustawia się ławki i prycze. W schronach musi być sprzęt przeciwpożarowy i sprzęt do prac ratowniczych, jak łopaty, topory, kilofy, który będzie wykorzystywany w przypadku zagruzowania głównych i zapasowych wejść i wyjść.
Szczeliny przeciwlotnicze
Szczeliny przeciwlotnicze to ukrycia doraźne, zagłębienia lub rowy o zarysie łamanym, wykonane w ziemi o wzmocnionych ścianach i odpowiednim przykryciu; planowane są w okresie pokoju, a wykorzystywane w okresie zagrożenia i wojny jako uzupełniający rodzaj zastępczych budowli ochronnych. Szczeliny przeciwlotnicze są przeznaczone do krótkotrwałej ochrony ludzi przed skutkami napadów powietrznych. Zapewniają one dostateczną ochronę przed falą uderzeniową wybuchu jądrowego (w pewnej odległości od miejsca wybuchu), promieniowaniem cieplnym, promieniowaniem przenikliwym, przed odłamkami bomb lotniczych i pocisków artyleryjskich, pociskami broni pokładowej z samolotów oraz bombami zapalającymi małego kalibru. Jeśli mają urządzenie filtrowentylacyjne, chronią również przed nietrwałymi środkami trującymi. Szczeliny przeciwlotnicze należy budować w miejscach odkrytych: ogrodach, parkach, trawnikach, dużych podwórkach i innych terenach o luźnej zabudowie. Pokrycie szczeliny przeciwlotniczej składa się z elementów nośnych, warstwy przeciwwilgociowej i obsypki ziemnej o grubości 50—75cm. Dojścia do szczelin powinny być odpowiednio przygotowane i oznaczone.