Rupert Murdoch
Ojciec Keitha Ruperta Murdocha był australijskim dziennikarzem. On sam po ukończeniu uniwersytetu w Oksfordzie zaczął pracować w prasie brytyjskiej. Po śmierci ojca w 1952 r. wrócił do Australii i zajął się rodzinnym wydawnictwem prasowym. Zmienił styl pisania, wprowadził kolumnę towarzyską i wiadomości sportowe, zwiększając tym samym nakład pism. Jego imperium prasowe rozrastało się w latach 70. i 80. Murdoch kupił akcje kilku brytyjskich gazet, m.in. „The Sun" i „The Times". Zastosowanie nowej technologii druku spowodowało konieczność zwolnienia wielu pracowników, co doprowadziło do zamieszek w jego firmie News International. W 1985 r. został obywatelem amerykańskim i kupił wytwórnię filmową 20th Cen-tury Fox, a w 1989 r. umieścił w przestrzeni satelitę telewizyjnego BSkyB. Nanak Nanak był wyznawcą hinduizmu, ale gdy dorósł, zaczai pracować u muzułmanów i poznał także ich religię. W wieku dojrzałym został nauczycielem nowej religii, łączącej elementy hinduizmu oraz islamu. Ta nowa religia, nazwana sikhizmem, uznaje jednego Boga i głosi równość wszystkich istot ludzkich. Nanak wierzył, że objawił mu się Bóg, i opisał to doświadczenie w jednej ze swych wczesnych pieśni. Znajduje się ona w świętej księdze sikhów Guru Grcmth Sahib. Nanak naucza w niej, że aby zjednoczyć się z Bogiem. ludzie powinni się modlić, medytować, śpiewać hymny i stosować do rad swego duchowego nauczyciela - przewodnika (guru). Nanak dużo podróżował, wskazując ludziom drogi wiodące do Boga. Po kilku latach osiadł w wiosce Kartar-pur. Nauczał tam i pomagał wieśniakom. Każdego ranka wraz z nimi się modlił, a każdego wieczora oni słuchali jego nauk i naśladowali go. Nazywano go guru Nanakiem. Przed śmiercią Nanak wyznaczył na swego następcę najwierniejszego wyznawcę imieniem Lehna, później znanego jako guru Angad. Naser Już jako chłopiec Gamal Abdel Naser uczestniczył w demonstracjach przeciw Brytyjczykom rządzącym Egiptem za pośrednictwem króla Faruka. Służąc w wojsku, wstąpił do tajnej organizacji Wolni Oficerowie. W 1952 r. obaliła ona króla Faruka i wydaliła z kraju resztki oddziałów brytyjskich. Dwa lata później Naser został premierem Egiptu, a w 1956 r. - prezydentem. Przejął kontrolę nad Kanałem Sueskim, narażając się Anglii, Francji i Izraelowi. W odpowiedzi państwa te dokonały najazdu na Egipt. Potępienie tego aktu przez międzynarodową opinię oraz poparcie, jakiego udzieliły Naserowi inne kraje, spowodowały wycofanie się agresorów i umocnienie pozycji prezydenta. Naser starał się to wykorzystać do zjednoczenia krajów arabskich, lecz podziały między nimi były zbyt głębokie. W 1958 r. przyczynił się do powstania Zjednoczonej Republiki Arabskiej (unia Egiptu z Syrią), która jednak szybko się rozpadła. W 1967 r. Egipt poniósł klęskę w 6-dniowej wojnie z Izraelem. W trzy lata później Naser zmarł na atak serca.