Rozłam w Kościele
Reformacja a następnie kontrreformacja przyniosły wiele nowych odłamów Kościoła i religii. Wystąpienie niemieckiego zakonnika – Marcina Lutra w tysiąc pięćset siedemnastym roku zapoczątkowało szereg burzliwych wydarzeń prowadzących do rozłamu w kościele katolickim. Wszystkich zwolenników przeprowadzenia reform w pełnym zepsucia kościele nazywano protestantami. Jednak to właśnie ich chęci doprowadziły do powstania wielu nowych religii. Z tego okresu pochodzą takie wyznania jak luteranizm, zwany również ewangelicyzmem a także założony w Szwajcarii przez Jana Kalwina – kalwinizm. To właśnie ci ostatni potępiali przepych i bogactwo, zastępując je uczciwością i pracowitością. Jeszcze inne zasady obowiązywały w zreformowanym przez Henryka ósmego kościele angielskim. Tutaj z kolei definitywnie rozstano się z władzą papieża jako najwyższego dostojnika w kościele katolickim. Wszystkie te zabiegi doprowadziły do tego, że kościół musiał jakoś zareagować, aby definitywnie nie stracić wszystkich wiernych. Stąd sobór w Trydencie w roku tysiąc pięćset czterdziestym piątym. Wszyscy najważniejsi dostojnicy kościoła, którzy się tam pojawili uzgodnili, iż zaprzestanie się sprzedaży stanowisk kościelnych, a wszyscy księża muszą ukończyć specjalne szkoły – seminaria. Od tej pory kościół katolicki zaczął podnosić się ze swego zepsucia i upadku moralnego, a szczególną rolę w tym procesie odgrywał zakon jezuitów.
Pierwsze Konstytucje
Najważniejszy akt prawny w państwie został stworzony jako pierwszy w Europie przez Polaków! Stany Zjednoczone Ameryki powstały czwartego lipca tysiąc siedemset siedemdziesiątego szóstego roku, kiedy to ogłoszono Deklarację Niepodległości, na mocy której to kraj ten odłączył się od reszty kolonii angielskich w tym rejonie. Zaledwie kilka lat później, w roku tysiąc siedemset osiemdziesiątym siódmym ogłoszono pierwszy na świecie akt prawny skupiający w sobie wszelkie prawa i obowiązki obywatela i państwa w ich wspólnych relacjach. Była to konstytucja Stanów Zjednoczonych. Powołano wszelkie istniejące do dziś władze państwowe, a pierwszym prezydentem został George Washington. Jak się jednak niedługo potem okazało, Polska nie pozostała gorsza od USA i również uchwaliła swoją konstytucję, która to była pierwszym takim aktem w Europie! Całość poprzedziły jednak obrady Sejmu Czteroletniego i jego reformy. Wszyscy zwolennicy tych zmian zebrali się w jeszcze częściowo pustym po świętach wielkanocnych sejmie i dnia trzeciego maja tysiąc siedemset dziewięćdziesiątego pierwszego roku zatwierdzili wcześniej przygotowany projekt konstytucji. Akt ten wprowadzał wiele zmian w państwie. Przede wszystkim znosił obowiązujące do tej pory liberum veto, a także wolną elekcję, zastępując ją dziedzicznym tronem, a wybierany na dwa lata sejm miał urzędować przez cały ten czas. W zaledwie dwa lata później podobną konstytucję uchwaliła i przyjęła Francja ogłoszona wówczas republiką.
„Wiosna ludów”
Napoleon przyniósł nadzieje wielu narodom, które po jego klęsce zaczęły walczyć o swoje prawa. Wszystkie państwa należące do koalicji antynapoleońskiej zebrały się w roku tysiąc osiemset czternastym w Wiedniu na kongresie, a by uchwalić nowy porządek w Europie. Jak się jednak okazało, ich postanowienia nie podobały się bardzo ówczesnym mieszkańcom starego kontynentu. W związku z niechęciom do zatwierdzonych reform wybuchła tak zwana Wiosna Ludów w latach tysiąc osiemset czterdzieści osiem do czterdzieści dziewięć. Ruchy rewolucyjne trwały stosunkowo krótko, jednak bardzo wiele zmieniły. Ludzie biorący udział w buncie sprzeciwiali się przede wszystkim ówczesnym rządom i pragnęły wprowadzenia liberalizmu we wszystkich gałęziach życia społecznego. Ponadto walczono o uwłaszczenie chłopów a także niepodległość między innymi Węgier i Polski, która była w rekach zaborców po klęskach powstań i rozbiorach. Poza tym takie państwa jak Niemcy i Włochy dążyły do zjednoczenia swych państw, które to pozostawały w rozsypce i targane były wewnętrznymi konfliktami. Choć wszelkie akcje militarne zostały szybko stłumione, to nadzieje ludzi zostały podsycone i skłonione do kolejnych tego typu działań.