Robert Peel
Robert Peel - wysoki, przystojny mężczyzna - był wyróżniającym się inteligencją studentem uniwersytetu okfordzkiego. Gdy miał 21 lat, wszedł dzięki wpływom ojca do parlamentu z listy torysów (Partii Konserwatywnej). Potem pełnił różne funkcje rządowe w Anglii i Irlandii. Kiedy został ministrem spraw wewnętrznych, odpowiedzialnym za prawo i porządek, założył londyńską policję metropolitalną. Policjantów zaczęto nazywać bobbies - od jego imienia, lub peelers -od nazwiska. W 1830 r. Peel został baronetem. W latach 1834-1835 pełnił funkcję premiera. Ponownie objął ten urząd w 1841 r. - już jako przywódca Partii Konserwatywnej - i sprawował go do 1846 r. W trosce o ludzi biednych Peel obniżył podatki od dóbr konsumpcyjnych, zwłaszcza od żywności, wprowadził zaś podatki od dochodów. Kiedy jednak zniósł cło na import zboża, w jego partii nastąpił rozłam, a on sam ustąpił ze stanowiska. Później uznano go za twórcę nowoczesnego konserwatyzmu.
Pele
Pele to przydomek, jaki otrzymał w dzieciństwie Edson Arantes do Na-scimento od swoich kolegów, z którymi grał w futbol. Zapowiadał się tak obiecująco w swoim pierwszym klubie Noroeste, że mając 16 lat, mógł już podpisać kontrakt z najlepszym klubem Santos i znaleźć się w reprezentacji Brazylii. Rok później, w 1958 r., strzelił dwa gole, dzięki którym Brazylia doszła do finału Pucharu Świata. W czasie swojej kariery, trwającej do 1977 r., Pele wykazał, że jest wszechstronnym piłkarzem, łączącym szybkość i kontrolę nad piłką z dynamicznymi i precyzyjnymi uderzeniami. Do 1971 r., kiedy to opuścił Santos, by grać w New York Cosmos, strzelił 1279 goli w 1363 meczach. Występował w barwach Brazylii 110 razy, zdobywając trzykrotnie mistrzostwo świata -w 1958, 1962 i w 1970 r.
William Penn
William Penn od dzieciństwa wykazywał wielką pobożność. W wieku dojrzałym przyjął wiarę kwakrów, którzy uważają, że każdy człowiek powinien szukać Boga we własnym sercu i na swój sposób go czcić. Nie podobało się to Kościołowi anglikańskiemu który wymagał, by przestrzegane przyjętych form kultu religijnego. Z; odmowę uczestnictwa w przymusowych nabożeństwach Penna usunięte z uniwersytetu oksfordzkiego, a potem czterokrotnie więziono go za głoszenie odrębnej wiary. Po wyjściu na wolność Penn zetkną się z innymi kwakrami, którzy po szukiwali miejsca, gdzie moglib1 w spokoju wyznawać swoją wiarę W 1680 r. zwrócił się do Karola I z prośbą, by ofiarował mu jakąś ziemię w Ameryce tytułem rekompensat ty za dług, jaki król zaciągnął nigdy u ojca Penna. Król ofiarował mu teren na wschodnim wybrzeżu, położony między Marylandem i Nowym Jorkiem. Ziemię tę nazwano Pensylwanii („laskiem Penna"). Penn osiedlił się tam z innymi kwakrami. Z czasem jednak pojawiły się we wspólnocie liczne problemy i sprawy sporne Penn gotów był nawet odsprzedał teren z powrotem rządowi angielskie mu, lecz jego śmierć przekreśliła ti plany.