Polityka
Jednym z pierwszych, który starał się rozpatrzyć pojęcie polityki był Arystoteles. Dla niego była to sztuka zarządzania państwem. Natomiast celem tejże sztuki jest wspólne dobro. Takie pojęcie dominowało zarówno w starożytności, jak i w średniowieczu, gdzie związane było ściśle z prawami natury. Niektórzy uważali, że polityka bierze się z woli nadprzyrodzonych sił. Takie tłumaczenie służyło między innymi wyjaśnieniu zależności, jaka panowała między tymi rządzącymi, znajdującymi się nad ludźmi podporządkowanymi. Dopiero w czasach nowożytnych, kiedy to pojawiła się demokracja oraz współczesne pojęcie obywatela, zaczęto zastanawiać się nad rolą i genezą polityki. Polityka więc stała się uzgadnianiem między dwiema lub więcej stronami sprzecznych założeń, poglądów, interesów, przez które byli oni między sobą współzależne. W szerszym pojęciu polityka jest całą działalnością, która pomaga w przezwyciężaniu sprzeczności wynikających z pewnej współzależności na przykład terytorialnej, ekonomicznej, gdzie działa się siłami perswazji oraz przymusu.
Wiec kojarzony jest najczęściej ze społecznością wiejską, lecz nie zawsze musi tak być.
Wiec to najprościej mówiąc zgromadzenie masowe, na którym ludzie dyskutują o aktualnych sprawach mających związek z polityką. Możemy tu wyróżnić wiece wyborcze, które są ostatecznym punktem kampanii politycznej. Można powiedzieć, że polega to na organizowaniu pewnego widowiska. Wiece to okazja, aby nawiązać kontakt bezpośredni ze swoimi słuchaczami oraz przekonać ich do zakładanych poglądów. Na wielu często jest większość zwolenników, niż przeciwników. Dzieje się tak, aby ukazać, jakie ich kandydat ma poparcie wśród społeczeństwa. Jednak czasami wiec organizowany jest po to, aby móc wywołać konfrontację między kandydatem, a jego przeciwnikami, szczególnie zagorzałymi. Wyrażają oni często swój sprzeciw poprzez głośne okrzyki, śmiech oraz charakterystyczne buczenie. W przeciwnym razie nie byłoby to zgromadzenie publiczne, a zarazem otwarte. Tak więc, pierwszą definicją wiecu było to, że jest to zgromadzenie w celu ustalenia bieżących spraw. Takie zgromadzenia miały wpływać na społeczeństwo.
Bahamy dokładniej zwane są Wspólnotą Polityczną. mają wiele cech wspólnych z ustrojem Wielkiej Brytanii.
Bahamy to monarchia konstytucyjna. Swój ustrój wzorują na polityce Wielkiej Brytanii. Cechą główną jest tutaj to, że władza wykonawcza ma o wiele miększe kompetencje niż władza ustawodawcza. Tak, więc istnieje tutaj system gabinetowo-parlamentarny. Aby móc stworzyć rząd, należy posiadać większość głosów w parlamencie. Bahamy mają jedną różnicę względem Wielkiej Brytanii, mianowicie posiadają swoją konstytucje, a co ciekawe nadaną przez rząd londyński. Kadencja parlamentu na Bahamach trwa pięć lat. Składa się on z Izby Zgromadzenia oraz Senatu. Członków nie jest wielu, gdyż w Izbie jest ich czterdziestu jeden, natomiast w Senacie zaledwie szesnastu. Gubernator w każdym momencie może odwołać dany parlament, a dzieje się to na wniosek, który składa premier. Jeśli natomiast nie było szans, aby wybrać premiera to gubernator może samodzielnie podejmować decyzje za niego. Bahamy są ściśle związane z Wielką Brytanią, gdyż oba te kraję łączy unia personalna. Gubernator powoływany jest przez królową na wniosek składany przez premiera.