Polityka w Austrii
Austria to związkowa republika parlamentarna. Jednak ściśle związana jest również z kanclerskim systemem. Polityka państwowa jest jasno określona w Konstytucji, która istnieje od roku 1920. Władzę ustawodawczą sprawuje parlament, natomiast wykonawczą rząd wraz z kanclerzem. Prezydent musi powoływać przedstawicieli kraju, przyjmować listy dyplomatyczne, nominować urzędników federalnych oraz nadawać naukowe tytuły. Powinien on również wydawać zgodę na stworzenie konsulatu. Władzę sądowniczą sprawują oczywiście sądy, które są niezawisłe. Współczesny ustrój w danym kraju istnieje od roku 1918, kiedy to odwołano z władzy dynastię Habsburgów. W okresie międzywojennym a Austrii zaczęła obowiązywać dyktatura. Wtedy to parlament przestał istnieć, a dyktator rządził samodzielnie poprzez stosowanie dekretów. W późniejszym czasie Austria znikła z mapy Europy, aby odrodzić się jako druga Republika, w której wciąż istniała ta sama przedwojenna konstytucja. Austria miała dość burzliwą historię, ale to wręcz cud, ze wciąż panuje tam ten sam system prawny.
W Korei Północnej obecnie panuje ogromny zamęt na tle politycznym oraz społecznym.
Korea to republika socjalistyczna. Jednak tak naprawdę panuje tam czysta dyktatura totalitarna. Konstytucja istnieje w tym państwie od roku 1872, gdzie do dzisiaj była tylko raz nowelizowana. Nie ma tu prezydenta, ani króla, lecz przewodniczący Komisji Obrony Narodowej. W konstytucji istnieje zapis o wiecznym królu, który zakończył swoje rządy w 1994 roku w związku ze śmiercią. Władzę ustawodawczą sprawuje Najwyższe Zgromadzenie Ludowe. Sprawuje on kadencję trwającą 5 lat aa zasiada w nim prawie 700 osób. Głową państwa jest nazywany przewodniczący tego Zgromadzenia. Władzę wykonawczą sprawuje rząd. Dla Korei Północnej wręcz bogiem jest Kim Ir Sen, który sprawował władzę w państwie od roku 1948. Dlatego dziś stał się wiecznym królem, choć nie żyje od ponad 10 lat. Nie był on jedynie władcą, ale również prezydentem Korei. W państwie panuje więc zamęt z powodu licznych głów państwa, gdzie nie mogą się oni wspólnie dogadać i nie są określone ich kompetencje w sposób należyty. Istnieją również dwie główne partie.
Kult jednostki zwykle wiąże się z pewnym zaślepieniem całego społeczeństwa oraz z szacunkiem do jednej osoby.
Kult jednostki istniał zazwyczaj w państwie totalitarnym lub też imperialnym. Taki kult powstaje poprzez propagandę polityczną, gdzie jest on ukazywany poprzez media jako osoba uzdolniona, wybitna oraz nieomylna, która tworzy państwo, przez co społeczeństwo powinno go darzyć szacunkiem oraz wieczną wdzięcznością. Wizerunek takiej jednostki można wówczas spotkać w postaci pomników, obrazów. Jego myśli oraz wypowiedzi są często przytaczane w książkach oraz mediach. Jeśli ktoś odważy się podważać jego autorytet, wówczas spotykają go dość ostre represje. Nie wolno także ludziom dewastować jego mienia, pomników. Czasami wiążą się z tym rytuały na tle religijnym. Jak się można domyśleć sama nazwa kult jednostki pochodzi z języka rosyjskiego. Po raz pierwszy zastosował go Nikita Chruszczow. Podczas wielu wypowiedzi potępiał on działalność Józefa Stalina. Osobami wielce kultywowanymi były również Włodzimierz Lenin oraz Leonid Breżniew. Inni również starali się stworzyć wobec własnej osoby kult jak na przykład Mao Zedong.