Nkrumah
Początkowo Kwame Nkrumah uczył się na nauczyciela, potem - dzięki pomocy krewnych - studiował nauki polityczne w Stanach Zjednoczonych, jednocześnie pracując, by móc opłacać czesne. Często sypiał na dworcach kolejowych i ławkach w parku. W 1945 r. wyjechał do Anglii. W obu tych krajach stykał się z ludźmi działającymi na rzecz zniesienia kolonializmu. Pod ich wpływem wrócił na Złote Wybrzeże, by walczyć o uwolnienie kraju spod władzy brytyjskiej. W 1949 r. założył Ludową Partię Konwentu pod hasłem: „Teraz własne rządy!". Nawoływał do działań pozytywnych, bez przemocy, podobnie jak Gandhi w Indiach. Za swą działalność został w 1950 r. uwięziony. Przebywając w więzieniu, wygrał wybory taką przewagą głosów, że go nie tylko zwolniono, lecz także uczyniono „szefem przedsiębiorstw rządowych". W 1952 r. objął urząd premiera. W 1957 r. Złote Wybrzeże uzyskało niepodległość i zmieniło nazwę na Ghana. W 1960 r. Nkrumah został jej prezydentem. Zainicjował postępowe przeobrażenia w kraju, ale liczne związane z tym problemy sprawiły, że tracił na popularności. Gdy w 1966 r. pojechał do Chin, dokonano zamachu stanu i pozbawiono go stanowiska. Zmarł na wygnaniu w Gwinei w 1972 r.
Julius Nyerere
Julius Nyerere urodził się jako syn wodza w wiosce leżącej nad Jeziorem Wiktorii w Tanganice. Po ukończeniu studiów został nauczycielem. W 1954 r. przyczynił się do założenia Związku Narodowego Tanganiki (TANU), który cztery lata później odniósł wielki sukces w pierwszych wyborach w Tanganice. Dzięki temu zwycięstwu Tanganika uniezależniła się w 1961 r. od Wielkiej Brytanii. Pierwszym premierem niepodległego państwa został Nyerere. Wkrótce ustąpił z tego stanowiska, ale już w 1962 r. objął urząd prezydenta kraju. W 1964 r. Tanganika i Zanzibar połączyły się, tworząc Zjednoczoną Republikę Tanzanii. Na prezydenta wybrano Nyerere. Funkcję tę pełnił on przez pięć kadencji, był więc najdłużej urzędującym przywódcą Afryki. Ustąpił ze stanowiska w 1985 r., a 5 lat później całkowicie wycofał się z życia politycznego. Z jego opinią liczono się na całym świecie, ponieważ wiele zrobił dla sprawy pokoju i wolności w Afryce.
Annie Oakley
Phoebe Annę Moses nauczyła się strzelać już w dzieciństwie. Będąc młodziutką dziewczyną, polowała na dziką zwierzynę, którą potem sprzedawała, by spłacić dług hipoteczny ciążący na farmie rodziców. Później wyszła za mąż za strzelca wyborowego i zaczęli dawać popisy strzelania, objeżdżając cyrki. Mając 25 lat, Annie Oakley, bo taki przybrała pseudonim, dołączyła wraz z mężem do słynnego Wild West Show „Buffalo Billa" Cody'ego. Przez 17 lat zadziwiała publiczność swymi umiejętnościami strzeleckimi. Jej popisowymi numerami było: trafianie z odległości 30 kroków w krawędź karty do gry, w wyrzuconą w powietrze monetę oraz zestrzeliwanie papierosów, które jej mąż trzymał w ustach. Annie podróżowała z Wild West Show po Europie. Podczas występów w Berlinie na usilne naleganie cesarza Wilhelma strzeliła w cygaro, które trzymał w ustach. Kiedy miała 41 lat, doznała okaleczeń w katastrofie kolejowej, lecz gdy tylko wróciła do zdrowia, podjęła na nowo występy, zadziwiając publiczność przez wiele jeszcze lat.