Klęska pod Kurskiem
Każdy radiooperator ma swój unikatowy sposób nadawania.Tego sposobu nikt nie da rady podrobić, jest on tak unikatowy, jak odcisk palca. Innymi słowy: współpraca radiooperatora z wrogim kontrwywiadem może nastąpić tylko wówczas, jeżeli ten radiooperator świadomie podejmie taką współpracę, czyli zgodzi się na to. Zbliżała się polowa 1943 roku, alianci zachodni przygotowywali inwazję na Sycylię, która rozpoczęła się w lipcu. Na froncie wschodnim Niemcy usiłowali przechwycić inicjatywę, rozpoczynając wielką bitwę pod Kurskiem, która miała zmienić bieg wojny. Centrala w Moskwie, przekonana, że czerwona orkiestra i Treper uniknęli dekonspiracji, ale zadała coraz więcej informacji o ruchach wojsk na zachodzie: transportach, nowych typach broni. Niemcy, prowadząc radiową grę musieli te informacje dostarczać Rosjanom. Bitwa na Luku kurskim, jaka rozpoczęła się w lipcu 1943 roku zakończyła się wielką klęską wermachtu. Podobno Rosjanie mogli odnieść zwycięstwo, gdyż znali niemieckie plany bitwy, przekazane im przez Brytyjczyków, którzy odczytywali szyfry enigmy.
U kresu wojny
Udział Treppera w grze radiowej nigdy nie został udowodniony.Czy jest możliwe, że to Martin Borman, pierwszy sekretarz Hitlera i jego najbardziej zaufany człowiek, za pośrednictwem Treppera przekazywał do Moskwy tajne Informacje, na których Armia Czerwona oparła zwycięstwo w drugiej, decydującej bitwie frontu wschodniego. Treppner, przetrzymywany w luksusowych warunkach, w pensjonacie pod Paryżem przekonał Niemców, że powinien bywać w Paryżu w miejscach, w których zwykł się pokazywać. Gdy był na wolności, nagle zniknięcie mogłoby zdradzić, że został aresztowany. Pilnujący Treppera gestapowiec, niejaki Berg, po śmierci trojga dzieci i umieszczeniu żony w zakładzie psychiatrycznym pil na umór, aby zapomnieć o swoim nieszczęściu. Można było skorzystać z tego typu stanów, co tez oczywiście uczynił przy pierwszej nadarzającej się okazji. Leopold Treppner uciekł na pobliską stację kolejową, a Niemcom już nigdy więcej nie udało się go złapać. Przyjaciel szefa abwery stwierdził, że Canaris był bardzo ze niepokojony sytuacją po odkryciu czerwonej orkiestry.
W cieniu wątpliwości
Wierzono, że nici czerwonej orkiestry sięgają bardzo wysoko.Nawet do kwatery Hitlera i jego zastępcy, Martina Bormana. Podobnego zdania był także szef wywiadu, który stwierdził, że Borman i jego ludzie pracowali dla Rosjan. Szef wywiadu SS twierdził, że Borman był jednym z tych, którzy stopniowo orientowali się na wschód. Skoro, więc, szefowie wywiadu i kontrwywiadu podejrzewali Bormana o współpracę z Rosjanami, dlaczego nie aresztowali go?, dlaczego nie oskarżyli go? Odpowiedź w tym przypadku jest bardzo prosta: Borman był bardzo potężnym człowiekiem i, aby oskarżyć go o zdradę musi8eliby mieć żelazne dowody, a Borman był na to za sprytny, aby dać im takie dowody. Jednak Wilhelm Canaris, szef abwery poszedł do Hitlera, aby ostrzec go, że istnieje niebezpieczeństwo, iż Borman pracuje dla Rosjan. W odpowiedzi na te zarzuty, Hitler zabronił Canarisowi zajmować się tą sprawą. 25 sierpnia 1944 roku do Paryża wkroczyły wojska alianckie. Leopold Treppner wyszedł z ukrycia i udał się do placówki radzieckiej misji wojskowej, gdzie przetrzymywany był przez cztery miesiące.