Pismo w języku polskim
W języku polskim istnieje wiele związków frazeologicznych, które mają w sobie słowo pismo. Mamy np. powiedzenie: Zwąchać pismo nosem, które znaczy, że ktoś wyczuwa jakieś zbliżające się niebezpieczeństwo, nadchodzące nieszczęście, intrygę, niekorzystne działanie innych ludzi. Mamy też taki związek frazeologiczny: Uczony w piśmie, które to słowa oznaczają kogoś elokwentnego, oczytanego, inteligentnego. Można mieć także zamaszyste pismo, piękne pismo, niedbałe pismo. Można pisać jak kura pazurem, czyli mieć taki charakter pisma, z którego rozszyfrowaniem może mieć kłopot nawet sama pisząca dany tekst osoba. Pisma kobiece Pisma kobiece to takie pisma, które przeznaczone są dla płci, jak zwykło się mówić, piękniejszej. Kobiety kupują kolorowe tygodniki, miesięczniki, które większość miejsca poświęcają wątpliwym poradom zdrowotnym i życiowym, poradom na temat tego, jak być wiecznie młodą i nie kłócić się z mężem o przypalony obiad. Pisma kobiece to także prasa plotkarska, czasopisma, które zajmują się wynajdywaniem sensacji ze świata wielkich gwiazd estradowych, telewizyjnych i kinowych. Pismo kobiece ...

Prawdziwi aryjczycy
Hitler chciał w pełni zapanować nad umysłem człowieka, karmił go więc zlepkiem mitów i obrzędów chrześcijańskich. Hitlerowi pomagał krąg najbliższych współpracowników, którzy znajdowali się pod głębokim wpływem okultyzmu. Jednym z nich był jego zastępca Rudolf Hess. Z pozostałych po nim listów wynika, że wierzył w astrologię i horoskopy. Był tez nazistowski komisarz do spraw filozofii i edukacji Alfred Rozenberg, który w swojej książce wyłożył zasady nowej wiary i Jozef Gebels, hitlerowski minister propagandy, który miał radzić się astrologów podczas przygotowań do wojny z aliantami. Wreszcie Himler, dowódca SS, szef machiny obozów śmierci. Z dokumentów wynika, ze był czołowym okultystą trzeciej Rzeszy i twórcą nowej religii. U jej podstaw leżała pradawna legenda o kontynencie, leżącym gdzieś na północnym Atlantyku, a zamieszkiwać go miała rasa nadludzi, którzy popadli w niełaskę, ulegli bowiem silom zła i oddali się rozpuście. Wielki kataklizm starł ten lud z powierzchni ziemi. Nie wszyscy jednak zginęli, ocalała grupka Kaplanów, którzy ...

Wynalazek pisma
Pismo to wynalazek stary jak świat, być może słowa te są zbyt dużym uogólnieniem i lekką przesadą, jednakże trafnie opisują chyba istotę zjawiska. Pismo znamy już z najstarszych kultur światowych, kultur fenickich, egipskich, koptyjskich. Znamy pismo węzłowe, hieroglificzne, pismo runiczne. Wiele wody w rzece upłynęło zanim powstały alfabety, które znamy po dziś dzień. Musiały zajść liczne procesy językowe, pismo musiało wykrystalizować swą strukturę, ujednolicić ją. Pismo musiało oznaczać określone dźwięki, poszczególnym znakom musiały zacząć odpowiadać określone głoski, fonemy i sylaby. Pismo to wynalazek stworzony przez ludzi dla ludzi. Pismo ręczne Wieki temu, kiedy nie o druku nikt jeszcze nie marzył ani nie śnił, pisarze, naukowcy, duchowni, zakonnicy, mnisi, poeci, historycy musieli swe dzieła pisać odręcznie. Nie było to na pewno łatwe, ponieważ nietrudno sobie wyobrazić, ile czasu i nerwów pochłaniać musi napisanie za pomocą pióra i kałamarzu kilkuset stron tekstu. Dziś pisma ręcznego używa się w szkołach, na uczelniach i w urzędach. ...


Mapa serwisu