Próby przekupstwa
Rozprzestrzenianie się działań Normanów Często królowie, miasta czy też pojedyncze osoby próbowali przekupstwem chronić się przed Normanami. Sami tylko królowie frankońscy w latach 845 do 926 trzynaście razy płacili zawrotne sumy: razem 39 000 funtów srebra i 620 funtów złota. Ta "duńska danina" tak spodobała się Normanom, że obowiązek jej wprowadzili w Anglii. Żeglowali oni od miejscowości do miejscowości i grozili ogniem i mieczem, jeżeli mieszkańcy natychmiast nie zapłacą sutej "duńskiej daniny". Gdzie raz daninę taką otrzymali, pojawiali się coraz częściej. Znacznie bardziej skuteczne były więc przemyślane środki obronne. Król Francji, Karol Łysy, kazał ujścia rzek grodzić stałymi mostami, łańcuchami oraz innymi zaporami. Chłopi otaczali swoje zagrody wypełnionymi wodą rowami i palisadami. Jeszcze dziś pomiędzy Renem i Loarą spotkać można tzw. "mole", i sztucznie usypane pagórki z wieżą obronną i wieżą mieszkalną, otoczone palisadą i fosą. W Anglii król Alfred Wielki kazał budować prawdziwe zamki ochronne, w których schronienie przed piratami znajdowali chłopi wraz z ich bydłem. Od połowy IX wieku upokorzeni chrześcijanie coraz częściej stawiali skuteczny opór. W roku 891 ksiązę Arnulf von Karnten otoczył w pobliżu miasta Leuven w Brabancji grupę Normanów i zepchnął ich do rzeki Dijle. Kolejne napady Liczne zuchwałe ataki W roku 827 Normanowie wyruszyli ze swego siedliska na wyspie Noirmoutier na Loarze i napadli na północną Hiszpanię. Druga, tym razem znacznie większa, wyprawa rabunkowa miała miejsce w roku 844. 54 statki ...

Wybór: prześladowanie lub asymilacja
Dobrą dla Żydów sytuację zmieniła niepomyślna wojna z Napoleonem, który chciał zdobyć przychylność Żydów. A jednak po zawarciu pokoju tylżyckiego w październiku 1807 roku, car nakazał akcję przesiedleńczą. Żydów wysiedlono pod eskortą wojska, a w miastach lądowali oni na bruku. Nakaz z grudnia 1808 roku wstrzymał jednak akcję, a komitet zajął się przeglądem rozporządzeń statusu. Jego raport przedłożony carowi brał pod uwagę opinie szlachty zagrożonej gospodarczo. W raporcie stwierdzono, że dopóki właściciele ziemscy będą uparcie trzymać się dotychczasowego systemu gospodarki, dopóty sytuacja na wsi się nie zmieni. Ponadto w raporcie zauważono, ze Żydzi zajmują się handlem i dostarczaniem chłopom niezbędnych artykułów, dlatego spełniają pożyteczna funkcje w wymiarze towarowej. Z tych, więc względów komitet uznał, że Żydów czekał wybór: prześladowania lub asymilacja. W królestwie Polskim prawa obywatelskie Żydów były zawieszone, lecz można było wykupić za pomocą dodatkowego podatku. Bomba Hryniewieckiego Chociaż śmiercionośnej bomby na Aleksandra II w roku 1881 nie rzucił lud, lecz rosyjski rewolucjonista i polski szlachcic Ignacy Hryniewiecki i choć wśród spiskowców była tylko jedna Żydówka, to na jej współbraci spadł główny zamach. Rok 1881 zaznaczył się, bowiem w Rosji falą rozruchów antyżydowskich, a syn Aleksander II zaczął przykręcać śrubę za pomocą "praw majowych", które zakazały Żydom w całej Rosji osiedlać się na wsi. Prawa dawały administracji swobodę interpretacji. Przez 15 lat toczył się spór o wysiedlenie wdów po mężach posiadających prawo osiedlania. W drugiej połowie ...


Mapa serwisu