Konflikt zbrojny
Wojna psychologiczna nie odnosi się tylko do okresu pokojowego. Ważne zadania ma ona spełniać także w czasie konfliktu zbrojnego. Główne państwa NATO traktują wojnę psychologiczną jako integralną część składową walki zbrojnej, jako specjalną broń, której celem jest wspieranie wojsk walczących przeciwko państwom i armiom Układu Warszawskiego. W okresie ewentualnej agresji zbrojnej ma ona stanowić istotny element przygotowania, wspierania, a w niektórych okolicznościach nawet zastępowania operacji bojowych na polu walki. Wojna psychologiczna, która do 1945 r. stanowiła pomocniczy środek w przygotowaniu i rozstrzyganiu konfliktów zbrojnych, podniesiona została w okresie powojennym, a przede wszystkim w ostatnich latach, do rangi "czwartej siły" ? obok dyplomacji, ekonomiki i wojska. Miejsce i rola wojny psychologicznej w całokształcie polityki imperializmu są szczególne, albowiem realizuje ona za pomocą pokojowych środków cele, które nie mogą być osiągnięte na drodze zbrojnej agresji. Dwa kierunki wojny psychologicznej Aktualnie działalność ośrodków wojny psychologicznej prowadzona jest w dwóch zasadniczych kierunkach. Pierwszy ? to przygotowanie i prowadzenie walki ideologicznej przeciwko ludności i siłom zbrojnym państw socjalistycznych, przy czym działania destrukcyjne należy rozpatrywać w aspekcie osłabienia naszej gotowości obronnej, a wiec jako specyficznej formy przygotowywania się imperializmu do agresji zbrojnej. Drugi ? to bezwzględne zwalczanie postępowych ruchów i poglądów wśród własnych społeczeństw oraz przygotowywanie ich do bezwzględnej rozprawy z komunizmem. Wojna psychologiczna rozciąga się także na kraje neutralne i niezaangażowane. Dąży ? z jednej strony ? do stosowania terroru politycznego wobec ...

Rozłam w Kościele
Reformacja a następnie kontrreformacja przyniosły wiele nowych odłamów Kościoła i religii. Wystąpienie niemieckiego zakonnika - Marcina Lutra w tysiąc pięćset siedemnastym roku zapoczątkowało szereg burzliwych wydarzeń prowadzących do rozłamu w kościele katolickim. Wszystkich zwolenników przeprowadzenia reform w pełnym zepsucia kościele nazywano protestantami. Jednak to właśnie ich chęci doprowadziły do powstania wielu nowych religii. Z tego okresu pochodzą takie wyznania jak luteranizm, zwany również ewangelicyzmem a także założony w Szwajcarii przez Jana Kalwina - kalwinizm. To właśnie ci ostatni potępiali przepych i bogactwo, zastępując je uczciwością i pracowitością. Jeszcze inne zasady obowiązywały w zreformowanym przez Henryka ósmego kościele angielskim. Tutaj z kolei definitywnie rozstano się z władzą papieża jako najwyższego dostojnika w kościele katolickim. Wszystkie te zabiegi doprowadziły do tego, że kościół musiał jakoś zareagować, aby definitywnie nie stracić wszystkich wiernych. Stąd sobór w Trydencie w roku tysiąc pięćset czterdziestym piątym. Wszyscy najważniejsi dostojnicy kościoła, którzy się tam pojawili uzgodnili, iż zaprzestanie się sprzedaży stanowisk kościelnych, a wszyscy księża muszą ukończyć specjalne szkoły - seminaria. Od tej pory kościół katolicki zaczął podnosić się ze swego zepsucia i upadku moralnego, a szczególną rolę w tym procesie odgrywał zakon jezuitów. Pierwsze Konstytucje Najważniejszy akt prawny w państwie został stworzony jako pierwszy w Europie przez Polaków! Stany Zjednoczone Ameryki powstały czwartego lipca tysiąc siedemset siedemdziesiątego szóstego roku, kiedy to ogłoszono Deklarację Niepodległości, na mocy której to kraj ten odłączył się od ...


Mapa serwisu