Pismo w języku polskim
W języku polskim istnieje wiele związków frazeologicznych, które mają w sobie słowo pismo. Mamy np. powiedzenie: Zwąchać pismo nosem, które znaczy, że ktoś wyczuwa jakieś zbliżające się niebezpieczeństwo, nadchodzące nieszczęście, intrygę, niekorzystne działanie innych ludzi. Mamy też taki związek frazeologiczny: Uczony w piśmie, które to słowa oznaczają kogoś elokwentnego, oczytanego, inteligentnego. Można mieć także zamaszyste pismo, piękne pismo, niedbałe pismo. Można pisać jak kura pazurem, czyli mieć taki charakter pisma, z którego rozszyfrowaniem może mieć kłopot nawet sama pisząca dany tekst osoba.
Pisma kobiece
Pisma kobiece to takie pisma, które przeznaczone są dla płci, jak zwykło się mówić, piękniejszej. Kobiety kupują kolorowe tygodniki, miesięczniki, które większość miejsca poświęcają wątpliwym poradom zdrowotnym i życiowym, poradom na temat tego, jak być wiecznie młodą i nie kłócić się z mężem o przypalony obiad. Pisma kobiece to także prasa plotkarska, czasopisma, które zajmują się wynajdywaniem sensacji ze świata wielkich gwiazd estradowych, telewizyjnych i kinowych. Pismo kobiece może oczywiście przybrać też formę ambitnego czasopisma z ciekawymi wywiadami i błyskotliwymi felietonami znanych autorów.
Pisma męskie
Pisma męskie to czasopisma, których docelową grupą odbiorczą są mężczyźni. Pismo męskie to przykładowo miesięcznik motoryzacyjny. Pismo dla mężczyzn to również gazeta poświęcona modzie męskiej, męskiemu stylowi życia, męskim zawodom i zainteresowaniom. Pismo męskie może też przybrać formę miesięcznika o tematyce obyczajowej i erotycznej. Wśród pism męskich można jeszcze wyróżnić pismo pornograficzne, czyli czasopismo, które poświęcone jest całkowicie zdjęciom roznegliżowanych pań w wymyślnych pozach. Pismo męskie, podobnie jak pismo kobiece, może być banalne i prostackie, może także być interesujące, takie, które pozwala czytelnikowi wyrobić sobie opinię o otaczającym go świecie.