Harriet Tubman
Harriet Tubman urodziła się jako niewolnica. Jej prawdziwe imię brzmiało Araminta, lecz później przybrała imię matki, Harriet. W dzieciństwie i młodości ciężko pracowała w straszliwych warunkach na plantacjach w południowych stanach. Z polecenia swego właściciela poślubiła niewolnika nazwiskiem Tubman. Kiedy miała 29 lat, udało jej się zbiec. Uciekła do Filadelfii szlakiem przerzutu niewolników, zwanym potocznie „kolejką podziemną". Ucieki-nerów z Południa przemycano do Kanady albo do stanów północnych, gdzie mogli żyć jak ludzie wolni. Przerzutem zajmowali się czarni i biali abolicjoniści (ludzie dążący do zniesienia niewolnictwa). Uciekinierów nazywano „pasażerami", domy, w których znajdowali schronienie - „stacjami", a organizatorów ucieczek - „konduktorami". Tubman stała się najsłynniejszą „konduktorką". W ciągu 10 lat pomogła w przerzucie ponad 300 osób, w tym także swoich starych już rodziców. Nigdy jej nie schwytano, chociaż za jej głowę wyznaczono nagrodę.
William Turner
William (właściwie: Joseph Mallord) Turner był dzieckiem wyjątkowo utalentowanym. W 1789 r., gdy miał 14 lat, został studentem Royal College of Art, a w dwa lata później wystawiono publicznie jego pierwsze obrazy. Od samego początku artysta ciężko pracował. W ciągu swego życia Turner dużo podróżował, zdobywając nowe umiejętności i przyswajając sobie nowe idee. We Włoszech szczególnie zachwyciły go barwa i światło. Powstałe w konsekwencji obrazy cechowała zdumiewająca kolorystyka oraz wynikające z warunków pogodowych efekty świetlne i tajemnicze cienie. Przyjaciel Turnera tak opisał pracę artysty: „Najpierw nakładał wilgotną farbę na papier, aż go przesycił. Rozlewał farbę, rozmazywał, bazgrał, skrobał w wielkim zapamiętaniu. Sprawiało to wrażenie straszliwego chaosu, stopniowo jednak, jakby z pomocą magii, pojawiał się wspaniały okręt ze wszystkimi pięknymi detalami. Do lunchu obraz był gotowy". Turner zdumiewał energią. Namalował około 500 obrazów i ponad 20 000 akwarel i rysunków. Większość swych dzieł przekazał w testamencie narodowi. Wiele z nich jest wystawionych w Tatę Gallery w Londynie.
Tussaud Marie
Urodziła się w 1760 r. w Strasburgu (Francja). Założycielka słynnego Gabinetu Figur Woskowych w Londynie. Zmarła w 1850 r., w wieku 89 lat. Marie Grosholtz miała 6 lat, gdy nauczono ją wykonywania modeli z wosku. Wykazywała w tym tak dużą biegłość, że wkrótce sporządzane przez nią modele głów ludzi bogatych i sławnych zyskały wielką popularność. Mając 20 lat, zamieszkała na zaproszenie rodziny królewskiej w Wersalu jako nauczycielka siostry króla. W 1789 r. wybuchła rewolucja francuska. W okresie nastałego terroru często zlecano Marii wykonywanie modeli ściętych na gilotynie głów arystokratów. Było wśród nich wielu jej przyjaciół. Później Marie poślubiła francuskiego inżyniera Francois Tussauda i miała z nim dwoje dzieci. W 1802 r. wyjechała do Anglii, zabierając ze sobą za zgodą cesarza Napoleona swoją kolekcję modeli woskowych, by móc ją prezentować w celach zarobkowych. Potem zaczęła utrwalać w wosku postaci ważnych osobistości angielskich, a także słynnych przestępców, osądzonych i straconych. W 1835 r. założyła w Londynie stałą galerię swych modeli.