Hakaha
Przeważająca część Żydów zamieszkujących ziemie dawnej Rzeczpospolitej pozostawała przy tradycyjnym sposobie życia, który regulował przepisy religijne zawarte w Talmudzie-hakaha. Nie interesowali się polityka, a ich wyobrażenie o świecie ograniczało się do ich miasteczka i okolicy. Rytm życia wyznaczały: religia, tradycja i święta, obchodzone zawsze z czcią i szacunkiem. Liczne środowiska chasydzkie skupione wokół cedyków stroniły od wszelkich nowinek i były zamknięte na wiet. Zewnętrzny. Żydzi żyjący w małych miasteczkach byli zajęci swymi codziennymi sprawami. Troski dnia codziennego, praca, prowadzenie domu, wychowywanie dzieci, nadawały sens ich życia, stanowiły o ich duchowości. W ren świat trudno było wniknąć komuś z zewnątrz. Było to jednak możliwe. W małych żydowskich miasteczkach, życie codziennie zmuszało ich członków do kontaktów ekonomicznych, czy choćby tylko towarzyskich. Mimo to ci Żydzi nie otwarli się na świat, nadal czcili Torę, słuchali cedyków i chodzili do Jesziwy.
Ważne jest, abyśmy znali pojęcie narodowości, gdyż sami należymy do jednej z nich.
Narodowość jest to pochodzenie, które najczęściej określa się na podstawie pochodzenia rodzica. Oczywiście jest to pojęcie, rozumiane wyłącznie w naszym kręgu kultury. Inaczej mówiąc, jest to przynależność do jakiegoś narodu. W języku polskim narodowością będziemy nazywać pochodzenie lub też przynależność. Czasami za narodowość uważa się również obywatelstwo, na co wpływ miała kultura zachodnia, która lubi łączyć ze sobą pewne pojęcia, a nie rozróżniać innych. Obywatelstwo i narodowość to pojęcia niczym się nie różniące między innymi we Francji. Dlatego też polskie słowo, jakim jest narodowość, na inne języki często przetłumaczona jest jako etniczność. Takie rozróżnianie pojęć w naszym kraju bierze się z Rzeczypospolitej Obojga Narodów, natomiast dotrwanie do dziś możemy zawdzięczać zaborom, gdzie istniały praktycznie trzy różne państwa, a Polacy nie należeli do żadnego z nich, byli raczej jak grupa etniczna, której było w większości. W Związku Radzieckim narodowość widniała kiedyś w odpowiednikach naszych dowodów osobistych.
Francuzi znani są z wielu rzeczy między innymi z upodobania do ślimaków oraz z bogatej kultury i historii.
Francuzi są narodem romańskim, który dzisiaj znajduje się głównie we Francji, Katalonię, Belgię oraz Wielką Brytanię i Szwajcarię, Monako, Luksemburg. Oczywiście Francuzów możemy również spotkać na terenach, gdzie niegdyś podbijali tereny zamorskie na potrzeby kolonialne. W Stanach Zjednoczonych mieszka natomiast około dziesięciu milionów Francuzów. W większości są katolikami, a ich język narodowy to oczywiście francuski. Co ciekawe, we Francji nie rozróżnia się odrębnego pojęcia narodowości od obywatelstwa. Dlatego właśnie istnieje odrębne pojęcie, jakim jest przynależność do narodu francuskiego. Wszyscy Francuzi od czasów rewolucji są równi, dlatego też nie znajdziemy żadnych informacji na temat rasy oraz religii w danym kraju i poza nim. Francuzi znajdują geny z Galami oraz germańskimi Frankami. Oprócz tego oczywiście istotną rolę odgrywała tutaj ludność romańska. Wielu Francuzów czuje również więź z danym regionem. Wielu Francuzów znajduje się poza terenem Francji. Dużo jest ich między innymi w USA oraz Kanadzie.