Francisco Pizarro był nieślubnym synem hiszpańskiego pułkownika, wychowywanym przez krewnych matki. W dzieciństwie pasał świnie; nigdy nie nauczył się czytać. Potem przez jakiś czas próbował szczęścia na Hispanioli (Haiti), jednej z Wysp Karaibskich. Karierę odkrywcy rozpoczął w 1513 r., przyłączając się do ekspedycji Yasco Nuńeza Balboa, który pożeglował wzdłuż Panamy do Oceanu Spokojnego. W 1524 r. Pizarro żył w Panamie jako jeden z najbogatszych i najbardziej liczących się obywateli, gdy doszły go słuchy o legendarnych bogactwach imperium Inków. Postanowił sprawdzić, czy istnieje ono naprawdę, i w tym celu przedsięwziął ekspedycje w latach 1524-1525 i w 1526-1527. Wreszcie w 1528 r. zlokalizował je w Ameryce Południowej, na terenie obecnego Peru. Wrócił więc do Hiszpanii i poprosił króla Karola V o pozwolenie na jego podbój. W 1532 r. Pizarro przybył do Peru ze 180 mężczyznami i zastał kraj rozdarty wojną domową. Pojmał władcę Inków Atahualpę i zażądał od niego wielkiego okupu w złocie i srebrze. Pocahontas Pocahontas (czyli „wesoła", „zabawna") była ukochaną córką Powhatana, wodza wirginijskich Indian, na których ziemi założono w 1607 r. pierwszą osadę angielską, Jamestown. Założyciel i przywódca tej osady, kapitan John Smith, utrzymywał, że dziewczyna ocaliła mu życie. Podobno gdy przyprowadzono go przed oblicze jej ojca z zamiarem zabicia, Pocahontas położyła swoją głowę na jego głowie i prosiła o darowanie mu życia. Kiedy Smith powrócił do Anglii, na nowo wybuchły walki między angielskimi osadnikami i ludźmi Powhatana. Pocahontas porwano jako zakładniczkę w celu wymuszenia na jej ojcu uwolnienia angielskich jeńców. Przebywając w Jamestown, przyjęła ona chrzest, na którym nadano jej imię Rebeka, a następnie poślubiła człowieka, którego pokochała - plantatora tytoniu Johna Rolfe'a. Małżeństwo to, na które zgodził się jej ojciec, scementowało pokojowe stosunki między osadnikami i tubylcami. Beatrix Potter Beatrix Potter miała samotne dzieciństwo. Jej rodzice byli bogaci i mieszkali w dużym domu w Londynie. Nie posyłano jej do szkoły i rzadko widywała inne dzieci. Wakacje spędzała z rodziną w Szkocji i tam właśnie odkryła zdumiewający nowy świat. Stwierdziła, że wieś jest pełna tajemniczych małych zwierzątek, które żyją w jamach pod drzewami, w liściach, żywopłotach lub przemykają przez strumienie. Kiedy dorosła, zaczęła wysyłać listy do dzieci swoich przyjaciół. Gdy brakowało jej nowin, zapełniała kartki rysunkami i historią o Króliku Piotrku. Dzieci uwielbiały te historyjki. Następnie Potter wysłała Opowieści o Króliku Piotrku do sześciu wydawców, ale nikt nie chciał ich opublikować. Wydała więc książkę za własne pieniądze i rozesłała znajomym dzieciom. Wówczas i inne dzieci zapragnęły mieć tę książeczkę. W 1902 r. Frederick Warne zgodził się opublikować nowe wydanie.