Dyplomacja
Dyplomacja najogólniej mówiąc do negocjowanie z innymi państwami w sprawie różnego rodzaju umów. Jest to działalność polityków zmierzająca do zawierania korzystnych dla danego państwa umów, najczęściej handlowych. Ale również w celu uzyskania pomocy wojskowej. Dzięki niej można również rozwiązać problemy, jakie istnieją między państwami, oczywiście drogą pokojową. Takie załatwianie spraw jest bliższe ludziom, czyli przy pomocy argumentów, bowiem użycie sił bliższe jest raczej ludziom. Dyplomaci, to politycy, którzy najczęściej pracują w ambasadach lub też konsulatach. Tak obywatele mogą uzyskać specjalistyczną pomoc. Dyplomacja przez jednych jest nazywana po prostu siłą perswazji, dla innych zaś jest to sztuka, która prowadzi do zawarcia kompromisu między stronami. Jest to termin bardziej międzynarodowy. W średniowieczu była to jedynie zwykła umiejętność rozpoznawania, czy dany dokument jest autentyczny. Dyplomata sprowadza się do kontaktów z innymi państwami, gdzie z jednymi ma się lepsze stosunki, z innymi zaś gorsze, co zależy od naszej postawy i rodzaju przyjętej przez nas działalności.
Śmierć za pomoc Żydom
Jak zachowywali się Polacy wobec zagłady Żydów? Byli tacy, którzy dla zysku lub zemsty brali udział w Zagładzie. Inni biernie przyglądali się tragedii. Ale byli tacy, którzy mimo zagrożenia śmiercią decydowali się pomóc prześladowanym Żydom. Pracownicą opieki społecznej była Irena Szedlerowa, która udzieliła ponad 3000 osób. Obiektem jej szczególnej troski były dzieci, a zwłaszcza sieroty, których rodzice zmarli z głodu, wycieńczenia lub chorób. Uratowała z getta 2500 dzieci żydowskich i przekazała je do polskich rodzin. Ich prawdziwe nazwiska zapisywała i chowała w butelkach, które następnie zakopywała. Czyniła to w przekonaniu, ze dzieci po wojnie powinny wrócić do prawdziwych rodzin. W ten sposób ratowała także ich tożsamość. W 1965 roku została uznana za sprawiedliwą wśród Narodów, a w 2003 roku otrzymała Order Orła Białego. Pomagała Żydom mimo rozporządzenia Niemców, które informowało, że wszystkie osoby, które udzielają jakiejkolwiek pomocy Żydom czeka kara śmierci.
Ucieczka z getta jedynym ratunkiem
Wiosną 1942 roku Niemcy przystąpili do likwidacji gett i deportacji Żydów do natychmiastowych Ośrodków Zagłady. Jedynym ratunkiem była ucieczka z getta i ukrycie się po aryjskiej stronie. We wrześniu 1942 roku dowódca SS wydał pism, aby przypomnieć ludności polskiej o bezwzględnym zakazie pomocy Żydom. Pismo informowało, że każdy Polak, który pomaga Żydom staje się winny i skazany na śmierć. Trudno ocenić ilu Polaków poniosło śmierć za ukrywanie zbiegłych z gett Żydów. Mówi się o liczbie około 1000 osób. Podanie zbliżonych do rzeczywistości danych będzie możliwe po przeprowadzeniu gruntowych i rzetelnych badań archiwalnych w Polsce i za granicą. Temu ma służyć powołany w 2005 roku program INDEX poświecony zamordowanym Polakom przez przemoc Żydom. Jego twórcy mają zamiar stworzenie w miarę kompletnej listy Polaków zamordowanych w latach 1939 – 1945.